ملط : به كسر ميم بر وزن سبط لقب عطاء بن مصعب است در شمار اديبان و راويان اخبار و اشعار عرب و استاد اصمعى و ابو عبيده . گويند : « وقتى شنيد اصمعى حلقهء درسى فراهم كرده و جمعى بر او انجمن شدند برخاست و با جمعى از اصحاب خود به صحراى بصره رفت تا رسيد به شخصى كه چند بز را مىچرانيد گفت : اى قريب ! فرزندت اصمعى چه مىكند ؟ گفت : او در بصره نزد شماست . آنگاه رو به اصحاب خود كرد و گفت : اين پدر اصمعى است ، خوب او را ببينيد تا فردا اصمعى نگويد كه من از تيرهء بنى هاشمم » . و ملط در لغت به معنى مرد ناپاك دلى است كه به او اعتماد نباشد و نيز كسى كه دانسته نيست پدرش كيست و نسب به چه كسى مىرساند . ملطىّ : با فتح ميم و لام و تشديد يا منسوب است به ملطيّه بر وزن صفويّه پايتخت ارمنيّهء صغرى و از آن شهر است ابو الفرج گرگوار از علماى تاريخ و به زبانهاى يونانى و سريانى و عربى آشنا بود و كتاب تاريخ مختصر الدول تأليف ابن عبرى را كه به زبان سريانى بود به عربى برگردانيد . وى در عنفوان شباب بود كه فتنهء مغول برخاست پدرش او را به انطاكيه برد و ازآنجا به مراغه رفت و در مراغه سال 685 درگذشت و ابو الحسين محمّد بن علىّ بن احمد ابن ابى قرء ملطى در شمار محدّثان و مقرئان و متوفّاى 404 . ملقاباذى : منسوب است به ملقاباذ بر وزن درها باز و معرّب ملك‌آباد نام يكى از محلّت‌هاى نيشابور و ابو على حسن بن محمّد بن احمد ملقاباذى نيشابورى در عداد محدّثان و متوفّاى 551 بدان منسوب است . « 1 » ملقّن : بر وزن محدّث كسى كه مطلبى را به ديگرى بفهماند و آن نام نياى سراج الدّين عمر بن علىّ بن احمد بن محمّد شافعى است در شمار اعلام فقيهان و معروف به ابن الملقّن وى مسند ابن حنبل را مختصر كرد و در سال 805 درگذشت . ملكان : بر وزن رحمان نام نياى هشام بن نهيس ابن مسعود عدوى است از شاعران عرب و برادر ذو الرّمه شاعر مشهور و از نظم اوست : ما يفعل المرء فهو اهله * كلّ امرى يشبهه فعله و لا ترى اعجز من عاجز * اسكتنا عن ذمه بذله ملنجى : منسوب است به ملنجه بر وزن شكنجه و آن به گفتهء ياقوت نام محلّتى است در اصفهان و از آن محلّت است ابو عبد اللّه احمد بن محمّد بن حسن ملنجى در شمار مقرئان و محدّثان و متوفّاى 437 . ملهمى : منسوب است به ملهم بر وزن مرحب و آن قريه‌اى است در يمامه و از آن قريه است ابو سليمان داود بن احمد بن يحيى بن خضر داودى ملهمى بغدادى در عداد اديبان و مقرئان و شاعران و شيفتهء

--> ( 1 ) - و نيز ملقاباذى نام شاعرى است و اين دو بيت منسوب به اوست : تا بنده دو ماه از دو بناگوش تو هموار * وز دو رخ رخشنده خريدار و ترازو باران و سرين سارهيونانى و گوران * با چشم گوزنانى و با گردن آهو ( لغتنامه / دهخدا : 44 / 1085 ) .